← Feed

Posts

• View post

  Używając ciepłego dnia rozsiadłem się i czytałem „Zapiski dla zabicia czasu” (Tsurezuregusa), dzienniki czternastowiecznego mnicha Kenkō. Niestety, nie są tak dobre jak dworskie ścinki spisane przez Sei Shōnagon. Trzydziesty piąty wpis zwrócił moją uwagę, cytuję w całości: Na­wet je­śli ktoś brzyd­ko pi­sze, po­wi­nien sam pi­sać swo­je li­sty. Nie wy­pa­da zle­cać ko­muś, by zro­bił to za nas, tłu­ma­cząc się tym, że sa­me­mu pi­sze się nie­ład­nie. Patrzcie, nawet wędrowny mnich w czternasty...

• View post

  @polamatysiak No, ja mam tak, że ślę dużo listów (po coś ten atrament jest), więc z jednej strony kocham pocztę, a z drugiej muszę ze smutkiem przyznać, że ostatnie dziesięć lat to niestety tragedia. Więc kojarzy mi się dobrze (odwiedzam okienko z naręczem listów) i bardzo źle (listy za przysłowiowy róg potrafią iść tygodnie (w poleceniu), coraz częściej giną, godziny otwarcia placówek są coraz bardziej dzikie).

• View post

  Bez wątpienia znajdziecie bardziej szczytny cel, niż wspieranie muzeum starych komputerów, ale jeśli nie podjęliście jeszcze decyzji o przekazaniu swojego 1.5% podatku dochodowego na działalność fundacyjną to możecie rozważyć nas jako beneficjentów. Prąd drogi, a 40 komputerów świecących monitorami CRT kręci tarczą licznika energetycznego tak, że gdyby to była atrakcja w lunaparku to inspektor Urzędów Dozoru Technicznego by nam ją zamknął. Same komputery też, z racji wieku, często budża się ze...

• View post

  Sometimes I do a random check on our computers in museum. People do all kinds of stuff to them, we don't mind, that's what they are for. OK, people mashing a MIDI keyboard connected to Atari MegaSTE can grate on your nerves a little. Last night I found a .bmp saved on a desktop, if you know people like I do, you'd expect something vulgar. So imagine my surprise when I opened it. Paint, the only good software from Microsoft.

• View post

  Przesiadałem się w jednej z tych małych miejscowości, tych, w których żyje tysiąc, może trzy tysiące obywateli. Za każdym razem gdy spaceruję po takim miasteczku rozmyślam o tym, jakby mi się tu żyło. Pewnie dobrze, mam niewielkie wymagania. Mając godzinę do spalenia postanowiłem tradycyjnie odwiedzić pocztę, kupić kilka pocztówek i rozesłać bliskim. Stojąc w poniedziałkowej kolejce patrzyłem na półki z przysłowiowym mydłem i powidłem. W oko rzucił mi się ciekawie wydany, niemal futurystyczny,...