@diesel@mastodon.com.pl Pamiętam Warszawę z lat 2002-2007, kiedy tam studiowałem. Jak obca na początku mi się wydawała i jak w końcu znalazłem w niej kilka swoich miejsc. Dziś ciągle tam bywam i obserwuję, jak te miejsca znikają. Z jednej strony tworzone są nowe przestrzenie, ale z drugiej - te przestrzenie są sterylne, sztampowe, obce ludziom. Zastanawiam się, jak ci, którzy przyjeżdżają do Warszawy teraz, szukają swoich miejsc, i co poczują za kilkanaście lat, po kolejnych zmianach... Czy można pokochać krajobrazy osiedli domków szeregowych?