Johannes @smitsky.nl : "Tot voor kort verdedigde ik Extinction Rebellion met overtuiging. Niet uit voorliefde voor snelwegblokkades, maar omdat de eis glashelder en noodzakelijk was: stop met de miljarden aan fossiele subsidies. Het bracht een brede, nuchtere groep mensen op de been en dwong de politiek om eindelijk te luisteren. Dat maakt wat er nu gebeurt zo wrang. Ik voel vooral een diepe teleurstelling over hoe al dat opgebouwde krediet in recordtijd wordt verbrand. XR heeft besloten haar pijlen te richten op onze eigen defensie-industrie. Op officiële kanalen en posters klinkt de leus dat defensie “een keuze” is. Er wordt opgeroepen tot acties tegen fabrieken die nodig zijn om Oekraïne en onszelf te beschermen tegen een imperialistische dictator. Het hele terechte verzet tegen fossiele subsidies wordt nu ineens verweven met een dogmatisch, eenzijdig pacifisme dat in feite neerkomt op capitulatie voor het Kremlin. Wie binnen de beweging vraagt hoe je Russische tanks en raketten stopt zonder wapens, stuit op een muur van magisch denken. Het is pijnlijk om te zien: een beweging die het klimaatdebat openbrak, is gekaapt door een radicale flank die blind is voor geopolitieke werkelijkheid. Wie eist dat we onze eigen defensie ontmantelen terwijl Poetin steden platgooit, bedrijft geen klimaatpolitiek meer. Die maakt zich operationeel tot Poetins goedkoopste bondgenoot op westerse bodem. Zonder een functionerende rechtsstaat en soevereiniteit is er straks geen vrije samenleving meer om überhaupt klimaatbeleid in te voeren. Alles wat met de A12 is bereikt, wordt nu overschaduwd door dit morele en strategische failliet. Mijn eerdere steun voor de strijd tegen fossiele subsidies laat ik staan, want dat doel deugde. Maar aan deze ontsporing kan en wil ik niet meer meedoen. Ik haak definitief af."